اس ام اس عاشقانه

باز کن پنجره ها را که نسیم

روز میلاد اقاقی ها را
جشن می گیرد
و بهار

روی هر شاخه کنار هر برگ
شمع روشن کرده است
باز کن پنجره ها را ای دوست

.

همه چلچله ها برگشتند
کوچه یکپارچه آواز شده ست
و درخت گیلاس
هدیه جشن اقاقی ها را
گل به دامن کرده ست
باز کن پنجره ها را ای دوست
که بهار است، بهار

.

.

.

حالیا معجزه باران را باور کن
و سخاوت را در چشم چمنزار ببین
و محبت را در روح نسیم
که در این کوچه تنگ
با همین دست تهی
روز میلاد اقاقی ها را
جشن می گیرد
و بهار است، بهار

.

.

.

تو چرا سنگ شدی
تو چرا اینهمه دلتنگ شدی
باز کن پنجره ها را
و بهاران را
بـــــــــــاور کـــن ….!!!
باز کن پنجره ها را ای دوست!

.

.

خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست؟
ساقی کجاست کو سبب انتظار چیست؟
مستور و مست هر دو چو از یک قبیله اند
ما دل به عشوه ی که دهیم اختیار چیست

.

.

.

این روزها فهمیدن زبان مادری سخت شده است

قبلتر ها وقتی می گفتند: دوستت دارم

معنی فارسی اش ساده بود

اما حالا “دوستت دارم” هزار معنی مختلف می دهد

الا دوست داشتن . . .

.

.

.

طب مدرن

طب سنتی

طب سوزنی

همه را امتحان کرده ام

درد بی درمان است درد دوریت !

.

.

.

از فکر من بگذر خیالت تخت باشد

من می تواند بی تو هم خوشبخت باشد

این من که با هر ضربه ای از پا در آمد

تصمیم دارد بعد از این سرسخت باشد

تصمیم دارد با خودش ،با کم بسازد

تصمیم دارد هم بسوزد ، هم بسازد

.

.

.

مسافرترین آدم دنیا هم

دست خطی می خواهد که بنویسد برایش

” زود برگرد “

طاقت دوری ات را ندارم  . . .

.

.

.

از تمام دار دنیا، تنها یک چیز دارم : دوستت !

.

.

.

در غوغای زندگی تا سکوت مرگ، دوستت دارم. تاوان آن هر چه باشد، باشد

.

.

.

نوشتم: (دوستت دارم …  پرانتز را نبستم ، بگذار این حقیقت تا ابد جریان بیابد …

.

.

.

اگر نمی رفتی
نمی دانستم که دوستت دارم

.

.

.

مرا هیچ چیز عذاب نمی دهد، جز اینکه همیشه دانسته خطا کردم
ندانسته آلوده شدم، نشناخته وابسته شدم، و نخواسته رانده شدم
.
.
.
عمری خیال بستم یار آشناییت را / آخر به خاک بردم داغ جداییت را . . .
.
.
.
چه خوش خیال است ، فاصله را میگویم ، به خیالش تو را از من دور کرده
نمیداند جای تو امن است ، اینجا در میان دل من . . .
.
اس ام اس عاشقانه  مهر ۹۱
.

جایی وجود داره به نام “ســــــــــــیم آخر”
من دقیقا همون جام!
بزنم بهش یا نه . . . !؟